Клясычны правапіс vs. Наркамаўка

Тарашкевіца, наркамаўка, “таракамаўка”, трасянка – калі ж беларусы дамовяцца пра правапіс?

Абмяркоўваем.

А я на працягу тэмы буду дадаваць меркаваньні розных людзей, ў асноўным карыстаючыcя апытаньнем часапіса Arche: Ці добра ўчынілі адраджэнцы канца 80-х, зрабіўшы выбар на карысьць “тарашкевіцы”?

Юры Тарасевіч,
праграміст, Горадня

Не было “пераходу на тарашкевіцу”, бо “тарашкевіцы” не існуе. Арыгінальнаю ня пішуць, меркаваньні 1926 году трапілі ў “наркамаўку”, сучасная рэінкарнацыя не адбылася. Што ў нашым друку называюць “клясычным правапісам” — сымуляцыя. Мо так называюць вяртаньне да запраўдных нормаў беларускай мовы? Не відно, па-за асобнымі ізаляванымі ініцыятывамі. Найбольшым дасягненьнем застаўся мяккі знак (яшчэ “выбухное ґ”). Слоўніка — няма. Сур’ёзных прапановаў для школьніцтва і навукі — вобмаль. Узяліся мяняць сьвет і не паклапаціліся пра найгалоўнейшы інструмэнт, які наагул можа мець нацыя. Патрацілі пятнаццаць гадоў на пагоню за мітам, на змаганьне з адзіным, бадай што, рацыянальным унёскам у мову, які зрабілі саветы. Нават з палітычнага гледзішча гэта было шаленства: падзялілі і без таго малалікіх прыхільнікаў, самі сабе падкапалі глебу пад нагамі. Каму было патрэбнае гэта? Бо пэўна, што не на нашу карысьць... А залатога дзесяцігодзьдзя ўжо ня вернеш. Памылка, памылка, адно не разумеем яшчэ, якая фатальная.

Уладзіслаў Яндзюк,
праграміст, Прага

Na žal, u tym časie abrać łacinku nichto nie advažyŭsia, tamu, naturalna, taraškievica była adzinym vybaram. Novaja biełaruskaja dziaržava musić jak najchutčej “legalizavać” łacinku a spryjać jejnamu pašyreńniu.