У ноч з 31 сакавіка на 1 красавіка мы ішлі па доўгіх вузкіх калідорах жодзінскага ізалятара, ішлі хутка, перапрыгваючы праз калужыны на косай цэментнай падлозе. У такт нашым крокам звонка бразгалі ключы ў руках канваіра, якімі ён адчыняў безліч аднолькавых дзвярэй у халодных сутарэннях, пакуль на нас не дыхнула сырое веснавое паветра.